12/9/15

Το Κίνημα "ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ" στηρίζει στις εκλογές της 20ης Σεπτεμβρίου 2015, την "ΚΟΙΝΩΝΙΑ"

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ 4ο

Και τώρα τι κάνουμε; Τί ψηφίζουμε;

 Το Κίνημα Ελευθερία απεφάσισε να στηρίξει στις προσεχείς εκλογές, της 20ης Σεπτεμβρίου 2015, την ΚΟΙΝΩΝΙΑ (συνεχιστές του Καποδίστρια) πιστεύοντας ότι θα ήταν καλό για το ελληνικό έθνος να την ψηφίσουμε.

 Ακολουθεί το αιτιολογικό της απόφασής μας αυτής:

Το Κίνημα Ελευθερία, ως πολιτική παράταξη που εκφράζει μεγάλο μέρος του πληθυσμού της Βορείου Ελλάδος, όπως αποδεικνύει η πρόθυμη ανταπόκριση του λαού πρωτίστως της Θεσσαλονίκης και των γύρω περιοχών στις συγκεντρώσεις και προσκλήσεις του κινήματος, δεν συμμετέχει στις εκλογές της 20ης Σεπτεμβρίου 2015, ως αποτέλεσμα των καταστάσεων που με δόλο και απρόβλεπτα δημιουργήθηκαν, χωρίς υπαιτιότητα δική μας, ώστε να αποκλειστούμε από τις προσεχείς εκλογές, ενώ είχαμε στόχο να συμμετέχουμε ως πολιτική παράταξη ενεργά.

Μετά από αυτές τις δυσάρεστες εξελίξεις, αποφασίσαμε ομόφωνα να υποστηρίξουμε την πολιτική παράταξη «Κοινωνία», συνεχιστών του Καποδίστρια, επειδή βασική μας και πρωταρχική θέση είναι η ενότητα των πολιτικών δυνάμεων που υιοθετούμε τις ίδιες ελληνορθόδοξες θέσεις και αρχές.

Ως πολιτική παράταξη Κίνημα Ελευθερία, διαφοροποιηθήκαμε από την Κοινωνία, συνεχιστές του Καποδίστρια, όχι διότι διαφωνούσαμε με το πολιτικό της πρόγραμμα και τις αρχές της, αλλά επειδή ελπίζαμε να δημιουργηθεί μια ευρύτερη ενωτική πολιτική κίνηση με πρότυπα ελληνορθόδοξα,  που δεν θα αλλοίωναν την προσωπική σφραγίδα όλων εκείνων που θα συμμετείχαν στη συνεργασία, διότι θα διετηρείτο η ανεξαρτησία του κάθε συνεργαζόμενου, προκειμένου να καταστεί ευρύτερα γνωστός στον ελληνικό λαό ο κοινός μας αγώνας. Επιδιώκαμε δηλαδή αλληλο-υποστηριζόμενοι, να γίνουμε έτσι γνωστοί στον ελληνικό λαό, χωρίς να έχουμε την ανάγκη προβολής από τα, κατευθυνόμενα από ξένα κέντρα, «μεγάλα» ΜΜΕ.

Βασική θέση μας, που τονίζαμε σε όλες τις συγκεντρώσεις και ομιλίες μας, όπως και στην ιδρυτική πράξη της παράταξής μας, ήταν η μεταξύ μας ενότητα. Σαν προμετωπίδα του έργου μας θέταμε τη φράση του Διονυσίου Σολωμού:  «αν μισούνται ανάμεσό τους, δεν τους πρέπει ελευθεριά», και αυτό εφαρμόζοντας γράφουμε το παρόν κείμενο.

Πολλοί είχαν εκφράσει άδικα την μέμψη και περιφρόνησή τους απέναντι στην Κοινωνία, επειδή κρατούσε μια σταθερή επιφύλαξη απέναντι σε όσους είχαν εξάρτηση από τον παλαιοκομματισμό. Η Κοινωνία, καθώς δημιουργήθηκε από πρόσωπα που δεν διακατέχονταν από ιδιαίτερες πολιτικές φιλοδοξίες, αλλά είχαν πίστη στον Θεό και αγάπη στην πατρίδα, κράτησε απόλυτα αρνητική στάση σε κάθε συνεργασία με πρόσωπα που εκφράζουν ή υπηρέτησαν το σύστημα της κομματοκρατίας, πιστεύοντας ότι έτσι διαφυλάσσεται η  παρακαταθήκη των αρχών της Κοινωνίας.

Εμείς, ενώ ως πρόσωπα συμφωνούσαμε με τις πολιτικές αρχές της «Κοινωνίας», διαπιστώναμε όμως ότι ο ελληνικός λαός, έχει μάθει, μέχρι τώρα, να διαμορφώνει την κρίση του επηρεαζόμενος από αυτούς που τον εντυπωσιάζουν, λέγοντάς του ακόμη και αδίστακτα ψέματα. Γι´αυτό και δεν ανταποκρινόταν στο πολιτικό προσκλητήριο της «Κοινωνίας», που απαρέγκλιτα πήγαινε «μέ τόν σταυρό στο χέρι». Ο λαός διαμαρτυρόταν που η Κοινωνία δεν μπορούσε να έχει τηλεοπτική πολιτική προβολή. Ο λαός έθετε σαν προϋπόθεση, για να κάνει μέσα του αποδεκτό το πολιτικό μήνυμα της «Κοινωνίας», τη διαφήμισή της από τα ΜΜΕ. Όλοι υπεδείκνυαν στην «Κοινωνία» ότι, για να σάς μάθει ο κόσμος και να σάς επιλέξει, πρέπει να συνεργαστείτε με ονόματα που έχουν φήμη.

Την άρνηση της «Κοινωνίας» να ανταποκριθεί σε όλες αυτές τις υποδειξεις, ορισμένοι την εκμεταλλεύτηκαν σε βάρος της λέγοντας ότι δεν πρόκειται ποτέ να μπεί στη βουλή, έτσι που σκέφτεται. Έτσι έπεισαν πολλούς ανθρώπους να δείχνουν αδιαφορία απέναντί της, διότι τάχα θα πήγαινε χαμένη η ψήφος τους στην «Κοινωνία», ενώ αν την έδιναν στα «μεγάλα» κόμματα, θα έπιανε τόπο. Στην πραγματικότητα βέβαια συμβαίνει το αντίθετο: η ψήφος στα «μεγάλα» κόμματα, αυτή αποδεικνύεται χαμένη, διότι παίρνοντας και πάλι την εξουσία, κάνουν αυτά που τους υποδεικνύουν τα ξένα κέντρα, ως εάν ο ελληνικός λαός να είναι ο υπηρέτης τους και όχι αυτοί ο υπηρέτης του λαού που τους ψηφίζει και ο εκφραστής της θελήσεώς του.

Όσοι κατηγορούν την «Κοινωνία» ότι υπαναχώρησε από τις θέσεις της, πλήρως ψεύδονται. Διότι το μόνον για το οποίο θα μπορούσε να κατηγορήσει κάποιος την «Κοινωνία», είναι ότι δείχνει μια φοβερή σταθερότητα στις αρχές της, ώστε ορισμένοι να ενοχλούνται που η «Κοινωνία» είναι τόσο βέβαιη ότι ο τρόπος αυτός που ενεργεί, είναι ο απαραίτητα σωστός. Όπως είπαμε προηγουμένως, διαφοροποιηθήκαμε από την «Κοινωνία», διότι θέλαμε να υπάρξει μια προσπάθεια ευρύτερη και ενωτική.

Στην πράξη όμως διαπιστώσαμε ότι η προσπάθειά μας καπελώθηκε από τις ύπουλες μεθοδεύσεις των ανθρώπων που αγωνίζονται με κάθε τρόπο για να μην υπάρχει για τον ελληνικό λαό μια άλλη δυνατότητα επιλογής ψήφου, διαφορετική από αυτήν που του προσδιορίζουν τα ΜΜΕ και, πίσω από αυτά, η παγκοσμιοποίηση.

Καθώς εμείς επιδιώξαμε ευρύτερες συμμαχίες, μας πλησίασαν άνθρωποι που υποκρίνονταν ότι θα συνεργαστούν μαζί μας, οι οποίοι ενήργησαν εσκεμμένα και με σκοπό να καταστρέψουν τη δική μας προσπάθεια, προς όφελος των κομμάτων που διαχειρίζονται ώς τώρα την εξουσία ή συνεργάζονται μαζί της.

Το μεγάλο σφάλμα του ελληνικού λαού είναι ότι πιστεύει αυτά που βλέπει και ακούει από τα ΜΜΕ, χωρίς να αντιλαμβάνεται ότι, αυτό που είμαστε οι άνθρωποι, αποδεικνύεται από τα έργα μας. Πολλοί λένε:  «Ποιοί είναι αυτοί; Δεν τους γνωρίζουμε». Και πώς μπορείς να γνωρίζεις τι στην πραγματικότητα είναι αυτός τον οποίο σου δείχνει η τηλεόραση; Επειδή σου τον παρουσιάζει η τηλεόραση, μπορείς να γνωρίζεις τι σκοπούς εξυπηρετεί και τι άνθρωπος είναι; Τους ανθρώπους τους μαθαίνει κανείς όχι από το τι λένε αλλά από το τι κάνουν, από τα έργα τους. Ο Ιωάννης Καποδίστριας, ενώ ήταν υπουργός εξωτερικών της Ρωσίας, άφησε τη θέση του, για να υπηρετήσει αφιλοκερδώς την Ελλάδα μέχρι θυσίας, προσφέροντας τα πάντα, την υλική και πνευματική του περιουσία, ακόμη και τη ζωή του, διότι πίστευε ότι η Ελλάδα μπορούσε να αναγεννηθεῖ με την πίστη στον Θεό και την αγάπη στην πατρίδα.  Τα ίδια του τα έργα απέδειξαν ποιός ήταν.

Ως κίνημα Ελευθερία ίσως θα είχαμε θέσεις στη προηγούμενη βουλή, αν αποδεχόμασταν την πρόσκληση κάποιων για να συνεργαστούμε μαζί τους. Διαφωνήσαμε όμως, όπως και η «Κοινωνία», γιατί είχαμε διαφορετικές αρχές. Αποφύγαμε  την προτεινόμενη συνεργασία και αυτό μας διαφύλαξε και δεν επιβαρυνθήκαμε από τις ενέργειες άλλων, που ζητούσαν τη συνεργασία μας, και οι οποίοι, στις κρίσιμες αυτές στιγμές, αθέτησαν όσα είχαν υποσχεθεί στον ελληνικό λαό και, αντί να τα τηρήσουν, έκαναν τα ακριβώς αντίθετα, και υπέγραψαν το Μνημόνιο.

Οι άνθρωποι που υπέγραψαν τα διαδοχικά Μνημόνια, παρά τις υποκριτικές και φαινομενικές τους αντιπαραθέσεις, πλήρως συμμετέχουν σε ένα πλειοδοτικό διαγωνισμό ποιός θα εφαρμόσει καλύτερα τα Μνημόνια και είναι συνεργαζόμενοι στην εφαρμογή όμως ενός έργου, που είναι καταστροφή για την Ελλάδα. Υπάρχει η ενότητα που είναι για το καλό, αλλά και η ενότητα κάποιων για το κακό, όπως ήταν η συμφωνία αυτών που ήθελαν και από κοινού εργάζονταν για να κτίσουν τον πύργο της Βαβέλ. Σήμερα βλέπουμε και στην Ελλάδα τα κόμματα της βουλής να βρίσκονται σε συνεργασία, όχι όμως για να ευεργετηθεί ο ελληνικός λαός, αλλά για να γίνει η πατρίδα μας Βαβέλ, που θα ερημωθεί, αφού κάποιοι συνεργάζονται για ένα κοινό κακό σκοπό.

Η παιδεία μας διαλύεται, το κράτος διαφθείρεται, η πατρίδα μας εκχωρείται, η νεολαία μας εκπατρίζεται, η ελληνική γεωργική και κτηνοτροφική παραγωγή ποικιλοτρόπως βάλλεται με την υπέρογκη φορολογία και την καταστροφή των παλαιών γεωργικών ποικιλιών, που η ΕΟΚ αντικατέστησε με νέες που η ίδια πρότεινε. Η πρωτογενής ελληνική παραγωγή αντικαθίσταται από τις εξωτερικές εισαγωγές, ενώ η υγεία του ελληνικού λαού όπως και η περίθαλψή του διαρκώς επιδεινώνονται. Η άδικη και υπέρογκος φορολογία μαζί με την οικονομική δυσπραγία λόγω έλλειψης ρευστότητας, διαμορφώνουν τις συνθήκες για την οικονομική καταστροφή των Ελλήνων που βρέθηκαν, καθώς αιφνιδιαστικά άρχισε η κρίση, χρεωμένοι με δάνεια.

Αυτή η πολιτική δεν είναι απλώς έργο των πολιτικών που κυβερνούσαν στο άμεσο και απώτερο παρελθόν, αλλά και αυτών των πολιτικών που και πάλι διεκδικούν από τους Έλληνες την ψήφο και οι οποίοι δεν αρνούνται ότι θα κάνουν τα ίδια που έκαναν ώς τώρα, ίσως και χειρότερα. Εμείς, συνεργασίες με συστήματα που υπηρετούν το έργο της ελληνικής καταστροφής, δεν θα μπορούσαμε να τις επιτρέψουμε στους εαυτούς μας. Αντίθετα, επειδή, όπως είπαμε, είναι βασική αρχή της παρατάξεώς μας, η ενότητα όσων δεν θυσιάζουν τις αρχές τους σε ιδιοτελείς σκοπιμότητες, δεν θα μπορούσαμε να είμαστε σε αντιδικία με αυτούς που έχουν τις ίδιες μ´ εμάς αρχές, που ακολουθούν τα ίδια μ´ εμάς ελληνορθόδοξα πρότυπα, έστω και αν διαφοροποιούμεθα ώς προς δευτερεύοντα  θέματα.

Ως Ορθόδοξοι Χριστιανοί και Έλληνες, που αγαπούμε την πατρίδα μας, εξετάζοντας τους εαυτούς μας, και βλέποντας πόσο κρίσιμες είναι για το μέλλον των παιδιών μας οι εκλογές της 20ης Σεπτεμβρίου, συνειδητοποιήσαμε ότι πρέπει απαραίτητα, ξεπερνώντας ο καθένας τον εαυτό του, να κάνουμε αυτό που επιβάλλει η κρισιμότητα των περιστάσεων. Πρέπει αυτήν την κρίσιμη ώρα να επιλέξουμε με κριτήριο τη συνείδησή μας, την παράταξη εκείνη που εκφράζει αληθινά και έντιμα και απαρασάλευτα το αίτημα του λαού μας για ελευθερία, αίτημα που καταπατήθηκε με τρόπο βάναυσο, κατόπιν ξένων εντολών, που απαίτησαν τη σύνταξη και υπογραφή του 3ου Μνημονίου.

Για να γίνει σωστά αυτή η επιλογή, δεν πρέπει να μείνουμε στα λόγια αλλα να εξετάσουμε τα έργα των ανθρώπων. Αυτά αποδεικνύουν τι είναι ο καθένας και ποιό σκοπό εξυπηρετεί. Μόνον μέ  τέτοια ασφαλή κριτήρια θα διακρίνουμε ποιά είναι η ορθή επιλογή ψήφου, αν δηλαδή πρέπει να ψηφίσουμε αυτούς για τους οποίους μας μιλούν από το πρωί ώς το βράδυ και από το βράδυ ώς το πρωί τα ΜΜΕ, ή αυτούς για τους οποίους τα ΜΜΕ δεν έχουν να πούν τίποτε, γιατι επιζητούν να τους αποσιωπήσουν.

Όπως καταλαβαίνει ο καθένας, δεν ζητάμε να ξεγελάσομε κανένα λέγοντας σκοτεινά λόγια, αλλά προσπαθούμε να κρίνουμε τα πράγματα με βάση τη λογική. Γι´αυτό και ερωτούμε:  Υπάρχει ανάμεσα σε όλα αυτά τα κόμματα που ζητούν την ψήφο του ελληνικού λαού και τα οποία μάς προβάλλει η τηλεόραση, παράταξη ενωτική που έχει αρχές ελληνικές και ορθόδοξες χριστιανικές, σταθερή στις απόψεις της και αποφασισμένη να μην τις αθετήσει, ό,τι και αν στοιχίσει; Εμείς θεωρούμε προσωπική υποχρέωση να ομολογήσουμε ότι δεν γνωρίζουμε μέσα στη βουλή παράταξη που να πληροί αυτούς τους όρους.

Επειδή λοιπόν, ορθή επιλογή ψήφου για ένα ορθόδοξο χριστιανό, που βέβαια αγαπά την πατρίδα του, δεν γνωρίζουμε άλλη, εκτός από την  «Κοινωνία», θεωρούμε υποχρέωσή μας να ενημερώσουμε για την Κοινωνία, όσους δεν τη γνωρίζετε, και επίσης να ενισχύσουμε όλους εκείνους που θέλουν να τη ψηφίσουν αλλά διερωτώνται αν υπάρχουν και άλλοι που σκέπτονται όπως αυτοί. Πράγματι σε πολλούς υπάρχει η διάθεση να ψηφίσουν Κοινωνία, επειδή συνειδητοποιούν την εντιμότητα των ανθρώπων που τη δημιούργησαν και συμμερίζονται τις αρχές της, αλά και αντιλαμβάνονται ποιές σκοτεινές σκοπιμότητες εξυπηρετεί η συστηματική προσπάθεια κατασυκοφάντησής της. Ενώ όμως σε πολλούς έχει γίνει γνωστή η Κοινωνία και πολλοί θα ήθελαν να ψηφίσουν Κοινωνία, επειδή όμως υπάρχει διάχυτη η προπαγάνδα ότι την Κοινωνία κανείς δεν τη γνωρίζει,  ο κόσμος αποφεύγει να τη ψηφίσει. Και άλλοι από αυτούς που θα τή ψήφιζαν, αποφεύγουν εντελώς να ψηφίσουν, ενώ άλλοι ξεγελούν τη συνείδησή τους ότι επιτρέπεται να ψηφίσουν τό «μή χείρον».

Με όσα γράφουμε, ουσιαστικά θέλουμε να προτρέψουμε όσους αισθάνονται ότι  η Κοινωνία τους εκφράζει, ότι δεν πρέπει να διστάσουν να τη ψηφίσουν, ακούγοντας τις σειρήνες των ΜΜΕ, και της διάχυτης κακόβουλης προπαγάνδας. Διότι η πραγματικότητα ότι η Κοινωνία είναι η  πολιτική επιλογή που δεν έχει εξάρτηση από τον παλαιοκομματισμό και την κομματοκρατία, ενώ συγχρόνως έχει σταθερό σχέδιο ενεργείας, είναι ισχυρότατος λόγος για να λάβει πολύ υψηλά ποσοστά,  αφού κατά αποκλειστικότητα εκφράζει αυτό που διακαώς επιθυμεί ο ελληνικός λαός.

Ενδεικτικό της σκοπιμότητας με την οποία ενεργούν απέναντι στην Κοινωνία τα ΜΜΕ, είναι και το γεγονός ότι, ενώ σε προηγούμενες εκλογές τα ποσοστά της Κοινωνίας ήταν ανάλογα με αυτά του Λεβέντη, ο Λεβέντης σταθερά και επίμονα προβάλλεται στα ΜΜΕ, ενώ η Κοινωνία αποσιωπάται, ακριβώς διότι τα ΜΜΕ προβάλλουν μόνον όσους εξυπηρετούν την παγκοσμιοποίηση.

Εμείς, όπως πάντοτε το τονίζαμε, υπενθυμίζουμε ότι, πάνω από όλα, το μόνο κριτήριο της ορθής επιλογής, αυτό που μας δίνει κίνητρο να αγωνιστούμε μελλοντικά απέναντι σε κάθε αδικία σε βάρος της πατρίδας μας, αυτο που μόνο θα ειρηνεύσει και θα αναπαύσει την ψυχή μας, είναι το να ψηφίσουμε σύμφωνα με τη συνείδησή μας ως ελεύθεροι άνθρωποι.

Τολμούμε να πούμε ότι αξίζει κανείς και από τα βουνά να κατεβεί, αν βρίσκεται σε ορεινό τόπο, καί κόπους να κάνει και να ταξιδέψει όπου χρειάζεται, προκειμένου να αξιοποιηθεί η δυνατότητά του να ενισχύσει αυτούς που κατάφωρα αδικούνται ακριβώς γιατί έχουν μόνο σκοπό να βοηθήσουν μέσα από την πολιτική τον κατάφωρα αδικούμενο λαό της πατρίδος μας. Αυτοί που με την αποχή τους αχρήστευσαν τη δυνατότητα που διέθεταν να βοηθήσουν αυτούς που αγωνίζονταν για να τους βοηθήσουν, σήμερα και οι ίδιοι υποφέρουν.  Γι´αυτό είναι σημαντική η μεταξύ μας ενημέρωση, για να αναπληρώσουμε τη αδυναμία μας να ελέγξουμε τα ΜΜΕ, ώστε αλληλοβοηθούμενοι να  αναδείξουμε μέσα στη βουλή τήν πολιτική παράταξη που, ενώ εκφράζει πολλούς, έμενε στην αφάνεια.

Η δυνατότητα που έχει ο καθένας μας να ψηφίζει, αν σωστά αξιοποιηθεί, θα μπορούσε να φέρει απρόσμενη αλλαγή στα πολιτικά πράγματα της πατρίδας μας. Ας αποφασίσουμε να κάνουμε ο καθένας το καθήκον του, ώστε η 21η Σεπτεμβρίου να είναι για πολλούς Έλληνες ημέρα ανακούφισης, μήνυμα ζωής και ελπίδας, αληθινής κοινωνίας και ενότητας. Δεν είναι αληθινή ενότητα η επιδιωκόμενη συγκυβέρνηση. Διότι αυτή δεν προκύπτει σαν πόθος του ελληνικού λαού, αλλά είναι εντολή αυτών που έχουν επιβάλει στην Ελλάδα την κρίση. Οπότε τους χρειάζεται η συνεργασία κομμάτων, για να εφαρμόσουν καλύτερα τα Μνημόνια.

Εμείς ως κίνημα Ελευθερία επιθυμούμε να ακουστεί μέσα στη βουλή μήνυμα αγάπης και ενότητας, διότι ή συμμόρφωσή μας προς τα ελληνορθόδοξα πνευματικά πρότυπα, μάς φέρνει σε μεταξύ μας αγάπη και ενότητα, καθώς έχουμε κοινή πίστη στον Χριστό και κοινή αγάπη για την πατρίδα μας. Διαπιστώνουμε πόσο υπάρχει έλλειψη πνευματικών αξιών, και ότι οι άνθρωποι γίνονται ιδιοτελείς και απάνθρωποι. Οι πολλοί ακολουθούν, χωρίς και να το καταλαβαίνουν,  ξενόφερτα πρότυπα, που μας αφαιρούν ό,τι καλό έχουμε, που μας αλλοτριώνουν από την πνευματική μας ιδιοπροσωπία και μας απομακρύνουν από την ιστορική μας ταυτότητα και τις παραδόσεις μας. Είναι απαραίτητο να επιστρέψουμε στις ελληνορθόδοξες αρχές, τις οποίες με το έτσι θέλω μάς αφαίρεσε η παγκοσμιοποίηση, διότι αυτές μπορούν να δώσουν ξανά στον άνθρωπο και στην κοινωνία το νόημά τους.

Οι άνθρωποι σήμερα έχουν χάσει το νόημα της ζωής, διότι η κυβέρνηση και τα ΜΜΕ προβάλλουν άλλα ξενόφερτα πρότυπα, που αλλοτριώνουν όσους τα ακολουθούν από τη γνήσια ελληνική μας ταυτότητα και από τις χριστιανικές αρχές της αγάπης, του αμοιβαίου σεβασμού, της εντιμότητας και της αξιοπρέπειας. Η γεωργία και η κτηνοτροφία υπέστησαν μεγάλο πλήγμα από την εφαρμογή των οδηγιών της ΕΟΚ, που έδινε επιδοτήσεις, προκειμένου να αχρηστεύεται η ελληνική πρωτογενής παραγωγή. Ποιός  από τα κόμματα που κυβερνούν στη βουλή υποσχέθηκε ότι θα σταματήσει η φθορά της ελληνικής γεωργίας και κτηνοτροφίας, που προκαλεί η κυβερνητική πολιτική;

Δεν τα βλέπουν αυτά όσοι πρόκειται να ψηφίσουν ξανά ένα από τα κόμματα που ετοιμάζονται να συγκυβερνήσουν την Ελλάδα; Δεν τα καταλαβαίνει αυτά ο λαός αυτός που θα απέχει από τις εκλογές; Η ψήφος είναι αγαθή δύναμη, όταν χρησιμοποιείται για να αναδειχθεί μία παράταξη που θα παλαίψει για τον ελληνικό λαό, χωρίς εξαρτήσεις από τους ξένους. Αν δεν ψηφίσουν αυτοί που δεν αντέχουν την αδικία των πολιτικών, που ωμά ενεργούν σε βάρος του λαού, θα αχρηστευθεί η δυνατότητα να ακουστεί ισχυρή η φωνή όσων διατηρούν ακέραιη την αγάπη τους για την πατρίδα και τον συνάνθρωπό τους, αυτών που δεν αθετούν τη συνείδησή τους.

Ίσως μερικοί μάς παρεξηγήσουν πού, ενώ δεν ανήκουμε στην «Κοινωνία», ολόθερμα προτρέπουμε τον ελληνικό λαό να την ψηφίσει. Μα, αφού βλέπουμε να οδηγείται η πατρίδα μας στην καταστροφή, θα μείνουμε με κλειστό το στόμα; Δεν είναι υποχρέωσή μας να βοηθήσουμε κάθε προσπάθεια γνήσια και αληθινή, την προσπάθεια όλων εκείνων που αγαπούν την πατρίδα μας και αγωνίζονται για την ελευθερία της. Με όσα λέμε δεν εξιδανικεύουμε τους ανθρώπους, αλλά αναγνωρίζουμε την αγαθή τους πρόθεση, αφού κάτω από τόσο δύσκολες συνθήκες, και τόση συκοφαντία, πάνε κόντρα στο ρεύμα και μάλιστα με προσωπικές τους θυσίες. Η τελειότητα, άλλωστε, δεν βρίσκεται στους ανθρώπους αλλά στον Θεό.

Είναι κρίμα που πολλοί τους κατηγορούν και δεν εκτιμούν ότι κάνουν μια προσπάθεια που στην πραγματικότητα εκφράζει όλους τους Έλληνες, αφού χωρίς δειλία κρατούν τη σημαία της ελληνικής ελευθερίας, την οποία έχουν υποστείλει όλοι υπέγραψαν τα Μνημόνια. Ελληνική ελευθερία σημαίνει τέρμα στους άδικους και υπέρογκους φόρους, τέρμα στην έλλειψη ρευστότητας, τέρμα στην ανεργία, τέρμα σε όλα αυτά τα παράλογα μέτρα, που, αντί να βοηθούν στην οικονομική ανάκαμψη και ανάπτυξη, συνεχώς εξαντλούν κάθε οικονομική ικμάδα του λαού.

Από όλον αυτόν τον ελληνικό λαό που υποφέρει, πώς θα βρεθεί χέρι που θα ανοίξει την πόρτα της βουλής για τους ανθρώπους που έδωσαν γή και ύδωρ, με αποτέλεσμα να υποφέρουν τώρα όπως υποφέρουν αυτοί που αφελώς τους ψηφίζουν; Όλος ο λαός αναζητεί την εναλλακτική λύση. Αφού αυτή υπάρχει, δεν πρέπει να τη διακηρύξουμε; Δεν πρέπει να το φωνάξουμε ότι η Ελλάδα μπορεί να ζήσει ελεύθερη, όταν αναδειχθούν και πάλι αδιάφθοροι και αφιλοχρήματοι και έντιμοι πολιτικοί όπως ο Ιωάννης Καποδίστριας;

Υπάρχει κανείς που έχει την ψευδαίσθηση ότι κάποιοι από τους πολιτικούς που προσδοκούν να συγκυβερνήσουν τη χώρα, έχει κάποια από τις αρετές που εξέφραζε ο Ιωάννης Καποδίστριας; Πώς λοιπόν θα τους ψηφίσουμε; Δεν είναι λογικό να στηρίξουμε μια άλλη πολιτική προσπάθεια, που είναι γνήσια και αληθινή, που έχει προτάσεις διαφορετικές και τις προϋποθέσεις για να τις κάνει έργο; Τους άλλους τους γνωρίσαμε και πώς μιλούν και πώς ενεργούν και δεν περιμένουμε να κάνουν κάτι διαφορετικό. Οι ίδιοι, άλλωστε, το ομολογούν, ότι είναι είναι εκ των προτέρων πλήρως προσδιορισμένα όσα θα κάνουν. Θα συντελέσει λοιπόν και πάλι ο ελληνικός λαός, με την ψήφο ή την αποχή του να εισαχθούν στη βουλή, αυτοί που ανέλαβαν να στερεώσουν καλύτερα τις αλυσίδες του;

Η πλειονότητα του ελληνικού λαού είναι πλήρως απογοητευμένη από αυτά που έγιναν. Και οι περισσότεροι από αυτούς, δεν θα ήθελαν να ψηφίσουν. Είναι όμως αυτη η πραγματική λύση; Το να μην ψηφίσουμε δεν θα τα κάνει τα πράγματα χειρότερα από ό,τι ηδη είναι; Διότι άλλωστε μάς το είπε και αυτό ο πρωθυπουργός που υπέγραψε το πρώτο Μνημόνιο, σχολιάζοντας την αποχή του ελληνικού λαού μετά την υπογραφή του πρώτου Μνημονίου:  «Ο ελληνικός λαός είναι τόσο ευχαριστημένος μέ όσα έγιναν, που επαφιέμενος στους πολιτικούς που ήδη κυβερνούν, δεν ενδιαφέρεται να ψηφίσει».

Αυτό αποδεικνύει ότι, ενώ ο ψηφοφόρος θα αποφύγει να ψηφίσει διότι έχει τη ψευδαίσθηση ότι με αυτόν τόν τρόπο θα μαυρίσει τους πολιτικούς, αυτοί θα χρησιμοποιήσουν την αποχή του, για να ισχυριστούν ότι όσα κάνουν, καλά τα κάνουν. Για να σκεφθούν όσοι θα απέφευγαν να ψηφίσουν στις προσεχείς εκλογές, λέγοντας στους εαυτούς τους ότι εμείς δεν ψηφίζουμε ξανά αυτούς τους προδότες, με τη ψευδαίσθηση ότι τάχα στέλνουν κάποιο μήνυμα με την αποχή τους, τι θα γίνει αν όλοι όσοι είχαν σκοπό να απέχουν από τις εκλογές, ψηφίσουν «Κοινωνία»! Πόσο αυτό θα αποτελέσει ένα όντως ηχηρό «Όχι» στην πολιτική παραδόσεως της Ελλάδος στο ΔΝΤ και στα Μνημόνια!

Και όσοι ψήφισαν «Όχι» στο προηγηθέν δημοψήφισμα, αλλά και όσοι βιάστηκαν στη συνείδησή τους και ψήφισαν «Ναί», είτε «Ναί» είπαν είτε «Όχι», το αποτέλεσμα ήταν το ίδιο, διότι οι κυβερνήτες που είχαν εκλεγεί, χάρη στη μεγάλη αποχή, είχαν προαποφασίσει να αναγκάσουν τον λαό να αποδεχθεί το «Ναί». Αν όμως υπάρχει μέσα στη βουλή μια παράταξη της οποίας τα μέλη δεν αθετούν τη συνείδησή τους, η φωνή τους, αυτή πραγματικά εκφράζει τον ελληνικό λαό. Τέτοιοι άνθρωποι μπορούν να αγωνίζονται για τη διαφύλαξη της ελευθερίας μας, της παιδείας μας, της υγείας μας.

Μέχρι πότε θα σκύβουμε το κεφάλι; Μέχρι πότε θα είμαστε δειλοί; Μέχρι ποτέ θα είμαστε άτολμοι και υποχωρητικοί σάν να λέμε, «σφάξε με αγά, τουλάχιστον ν´ αγιάσω»; Δεν ήσαν δειλοί οι πρόγονοί μας. Αυτοί πολέμησαν και έφεραν την ελευθερία στην Ελλάδα, γιατί ήταν μέσα τους ελεύθεροι, και έτοιμοι να χύσουν και το αίμα τους «για του Χριστού την πίστη την αγία και της πατρίδος την ελευθερία». Δεν προέκυψαν μέχρι τώρα καταστάσεις για να χύσουμε το αίμα μας γι´αυτήν. Καλούμαστε όμως να κάνουμε το ελάχιστο από το χρέος προς την πατρίδα μας, τις οικογένειές μας και τον εαυτόν μας, ψηφίζοντας κατά συνείδησιν.

Εκ της πολιτικής παρατάξεως «Κίνημα Ελευθερία».

kinima-eleftheria.gr