24/4/16

101η επέτειος της Γενοκτονίας των Αρμενίων - Πορεία των Αρμενίων στην τουρκική πρεσβεία

Οι Αρμένιοι, κρατώντας σημαίες και πλακάτ, έκαψαν συμβολικά την τουρκική σημαία.

Με αφορμή την 101η επέτειο της Γενοκτονίας των Αρμενίων (24 Απριλίου), και με με αίτημα την αναγνώριση της Γενοκτονίας από την Τουρκία, Αρμένιοι της Αθήνας πραγματοποίησαν πορεία μνήμης από το Σύνταγμα με κατάληξη την πρεβεία της Τουρκίας.

Η ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ

Ήταν η 24η Απριλίου 1915 (η «Κόκκινη Κυριακή», για τους Αρμένιους), όταν οι οθωμανικές αρχές συνέλαβαν 250 επιφανείς Αρμένιους της Κωνσταντινούπολης. Επρόκειτο μόνο για την πρώτη πράξη ενός από τα συγκλονιστικότερα και πιο προσβλητικά για τον ανθρώπινο πολιτισμό δράματα που έμελλε να χαράξει ανεξίτηλα την πορεία ενός αρχαίου έθνους, που παραλίγο να χαθεί στη λήθη της ιστορίας.


Περίπου 1.500.000 άνθρωποι (σε σύνολο 3.000.000 Αρμενίων που διαβιούσαν στα ανατολικά, κυρίως, της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας) σκοτώθηκαν από μαχαίρι, από κούραση στα καταναγκαστικά έργα, κάηκαν μαζικά ζωντανοί, πνίγηκαν στη Μαύρη Θάλασσα ή στον Ευφράτη, ή χάθηκαν στην έρημο της Συρίας στις αναγκαστικές «πορείες θανάτου» που τους επέβαλλε η πολιτική των νέο-Τούρκων. 
Εκατοντάδες χιλιάδες έχασαν τη ζωή τους στις πορείες θανάτου που επιβλήθηκαν από τους Οθωμανούς


Μαρτυρίες γιατρών και επιστημόνων για μαζικές εξοντώσεις με τοξικά αέρια, υπερβολικής χορήγησης μορφίνης στα αθώα θύματα, ακόμα και η σκόπιμη διασπορά του τύφου μέσω της υποχρεωτικής ένεσης μολυσμένου αίματος, συνθέτουν μακάβρια το «Μεγάλο Έγκλημα», όπως αποκαλούσαν αρχικά οι επιζώντες Αρμένιοι τα γεγονότα. Σύμφωνα με αναφορές, δημιουργήθηκαν 25 στρατόπεδα συγκέντρωσης στα σύνορα με το Ιράκ από τα οποία ελάχιστοι γλίτωσαν. Ίδια κίνητρα κι ίδιες μέθοδοι που δυστυχώς δεν συνέβησαν μόνο μια φορά στον 20ο αιώνα.

Παιδιά σφαγιάστηκαν αδιακρίτως. Έγκλημά τους, ότι γεννήθηκαν από Αρμένιους γονείς


Καμία διάκριση δεν έγινε μεταξύ ανδρών, γυναικών, παιδιών και ηλικιωμένων. Οι σφαγές, η κακοποίηση και οι βιασμοί γίνονταν σε ημερήσια διάταξη, καθώς οι Αρμένιοι σε όλα τα μήκη και πλάτη της τότε Οθωμανικής Αυτοκρατορίας έπρεπε να εξαφανιστούν, στο πλαίσιο του δόγματος του «παντουρκισμού», της δημιουργίας δηλαδή ομοιογενούς τουρκικού πληθυσμού στην πολυσύνθετη αλλά καταρρέουσα αυτοκρατορία. 
Τούρκοι στρατιώτες επιτηρούν τα αποτελέσματα του έργου τους

«Η φριχτή μυρωδιά της καμένης σάρκας αναδυόταν για πολλές μέρες μετά τους εμπρησμούς», περιγράφουν Τούρκοι οι οποίοι έζησαν ως παρατηρητές τα γεγονότα, σε αρμένικα χωριά που κάηκαν ολοσχερώς μαζί τους κατοίκους τους.

Άλλοι χριστιανικοί πληθυσμοί, όπως οι Έλληνες (Πόντιοι) και οι Ασσύριοι εκδιώχθηκαν με αντίστοιχη φρικαλέα βιαιότητα, με τα θύματα και σε αυτές τις κοινότητες να ανέρχονται σε εκατοντάδες χιλιάδες (στη Γενοκτονία των Ποντίων που έλαβε χώρα την ίδια περίοδο, περισσότεροι από 350.000 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους και χιλιάδες άλλοι εκτοπίστηκαν).

ΒΙΝΤΕΟ
Ἡ πρώτη ταινία γιὰ τὴν Γενοκτονία τῶν Ἀρμενίων, βασίζεται σ' ἕνα βιβλίο τοῦ 1918 τὸ ὁποῖο ἀφηγεῖται τὴν ἱστορία τῆς Ἀουρόρα Μαρντιγκανιάν. Ὁ ἐναλλακτικὸς τίτλος τῆς ταινίας εἶναι «Ἡ Δημοπρασία τῶν Ψυχῶν» καὶ ἀφηγεῖται τὰ μαρτύρια τῆς νεαρῆς Αουρόρα, ἡ ὁποία εἶδε νὰ ἐκτελοῦνται μπροστὰ στὰ μάτια της ὁ πατέρας της, ἡ μητέρα της καὶ τ' ἀδέλφια της. Ἀπὸ τὴν ταινία σώζεται μόνο ἕνα τμῆμα, τὸ ὁποῖο διατίθεται σὲ μορφὴ συμπακτωμένου δίσκου (DVD) μαζὶ μὲ τὸ βιβλίο τῆς Μαρντιγκανιάν, ἡ ὁποία θεωρεῖται σύμβολο γιὰ τοὺς Ἀρμένιους. Ἡ ἴδια ἡ Arshaluys (Aurora) Mardiganian, ἀποκάλυψε στὸν ἱστορικὸ κινηματογράφου Anthony Slide, πὼς οἱ σκηνὲς μὲ τὶς ἐσταυρωμένες γυναῖκες, ἦταν μιὰ πιὸ ἥπια ἐκδοχὴ τῶν ὅσων πραγματικὰ ὑπέστησαν, καθῶς δὲν μποροῦσαν νὰ τὰ ἀποδώσουν στὸ «φίλμ» ἐξ αἰτίας τῆς σκληρότητας. Ὁ τρόπος ποὺ θανάτωναν τὶς γυναῖκες μετὰ τὸν βιασμὸ τους, ἦταν μὲ διαβολισμό-παλούκωμα-ἀνασκολοπισμὸ καὶ κάτι τέτοιο δὲν μπορούσαν νὰ τὸ ἀποτυπώσουν στὸ «φίλμ». ΒΙΝΤΕΟ 24/4/1915.—Ἡ ἱστορία τῆς «σύγχρονης» τουρκίας. Γενοκτονία τῶν Ἀρμενίων ἀπὸ τοὺς τούρκους, στὴν διάρκεια τοῦ Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, μὲ μαζικὲς ἐκτοπίσεις καὶ σφαγὲς Ἀρμενικοῦ πληθυσμοῦ στὶς ἐρήμους τῆς Συρίας καὶ τῆς Μεσοποταμίας. Ἀναφέρεται ὡς ἡ πρώτη γενοκτονία τοῦ 20ου αἰῶνα, στὴν ὁποία ὑπολογίζεται ὅτι ἔχασαν τὴν ζωὴ τους 1,5 ἐκατομμύριο Ἀρμένιοι. Ἡ τουρκία ἀρνεῖται τὴν κατηγορία τῆς γενοκτονίας, (ὅπως καὶ τὴν Ποντιακὴ) ὑποστηρίζοντας ὅτι σκοτώθηκαν πολὺ λιγότεροι ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι ὑπῆρξαν θύματα τοῦ ρωσο-τουρκικοῦ πολέμου τοῦ 1914-1917. Τὴν χρονικὴ περίοδο 1913-1918, διακυβέρνησε στυγνὰ τὴν ὀθωμανικὴ αὐτοκρατορία, μία δικτατορικὴ τριανδρία, ὑπὸ τὸ ὄνομα «Κομιτᾶτο Ἑνώσεως καὶ Προόδου», τὴν ὁποία ἀποτελοῦσαν οἱ : Μεχμὲτ Ταλαὰτ – πασᾶς (Ἀδριανούπολη 1874-Βερολῖνο 1921), Ἐμβὲρ πασᾶς ὑπουργὸς πολέμου καὶ Τζεμὰλ πασᾶς. Ἡ ἀπόφαση εἰσόδου τῆς ὀθωμανικῆς αὐτοκρατορίας στὸν Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, ἦταν ἐπιλογὴ τῆς τριανδρίας, ἡ ὁποία ἐλήφθη σὲ μυστικὴ συμφωνία, ποὺ ἐπιτεύχθη στὶς 2 Αὐγούστου 1914 στὴν Γερμανία, ὑπὸ τὶς εὐλογίες τῆς τελευταίας.
 Ἡ Γερμανία εἶναι ἱστορικὰ συνυπεύθυνη γιὰ τὸν ἀφανισμὸ τῶν χριστιανῶν τῆς ὀθωμανικῆς αὐτοκρατορίας.